Mailinglijst

Treurig

Dit tuinseizoen moet het gaan gebeuren. Ik wil nu eindelijk wel eens een tuin. Dat bloemenweitje vorig jaar was prachtig. Daar niet van. Maar ik wil wat te doen hebben in de tuin. Lekker met m’n handjes in de aarde. Ik ga eens rustig zitten en maak een actielijstje.

Inmiddels is het al bijna mei en eigenlijk is er nog niets gebeurd. Drie weken geleden heb ik besloten dat ik dit seizoen de tuin aangelegd wil hebben. Ik maak een lijstje van wat ik als eerste moet doen. Bovenaan op de lijst staat: kapvergunning aanvragen voor de treurberk. De treurberk staat bijna strak op de afscheiding met de achterburen en ook precies op de plek waar ik een overdekt terrasje wil hebben. Ik surf naar de site van de gemeente en download een formulier waarmee je een kapvergunning aan kunt vragen. Ik vul alles plichtsgetrouw in en doe het formulier meteen op de post. Twee dagen later al krijg ik een brief van de gemeente. Burgemeester en wethouders hebben besloten de vergunning te verlenen. Nou, da’s lekker vlot. Als ik verder lees, blijkt dat de vergunning pas van kracht wordt de dag na de dag waarop de bezwaartermijn afloopt. (Mits er geen bezwaar aangetekend wordt, want dan gaat het natuurlijk langer duren.) Dezelfde week staat het besluit in het plaatselijk krantje. Na deze publicatie hebben mensen zes weken de tijd om bezwaar te maken. Als ik het goed uitgerekend heb is dat tot week 19, de week van 7 mei. Zou er eigenlijk iemand bezwaar kunnen maken, vraag ik me dan af. Wie dan? O jee! De buren aan de rechter kant! Onze treurberk staat voor hen precies op een perfecte plek. Hij ontneemt namelijk het zicht op een 15 meter hoge, glimmende, roestvrijstalen pijp bij onze achterburen. Onze achterburen hebben een cafetaria en die pijp voert frituurluchtjes af. Jan en ik gaan op de koffie bij de rechterburen en brengen de kwestie ter sprake. Leuk vinden ze het inderdaad niet dat de berk gerooid wordt. Maar ze snappen onze argumenten. We beloven om er een volwassen boom voor in de plaats te zetten, op zo’n plek dat hij het zicht op de pijp ontneemt. We gaan als vrienden uit elkaar. Ondertussen staat de treurberk heel erg z’n best te doen om mooi te zijn. De frisgroene blaadjes ritselen en ruisen in de wind. Alsof ze zachtjes huilen. Ach arme boom. Ik word er een beetje treurig van.

Bookmark and Share

Laat commentaar achter

 

 

 

U kunt gebruik maken van these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>