Mailinglijst

Restaurant geopend

Het is maar een kale boel in de tuin. Om wat te kijken te hebben (en natuurlijk ook om de vogels de winter door te helpen!), hang ik een vogelvoerhuisje op. Een leuk huisje met dak, waarin het voer droog blijft. Elke dag rond dezelfde tijd strooi ik er voer in. Als extraatje hang ik er ook nog een korfje met vetbollen aan. Het restaurant is geopend. En nu maar wachten op de klanten.

Roodborstje

Ik heb het vogelvoerhuisje gekocht bij de internetwinkel van Vivara Natuurbeschermingsproducten. Daar verkopen ze uitsluitend spullen die goedgekeurd zijn door de vogelbescherming. Dus met het huisje is alles dik in orde. De eerste klanten zijn ook al geweest. Een duif gebruikt het dak als uitkijkpost, wiebelt een beetje rond totdat het voer naar beneden valt en eet het daar op. Ook een kraai komt regelmatig langs. Met kunst en vliegwerk probeert het beest bij het voer te komen. Het huisje hangt er al twee weken en er gebeurt verder niks. Waar blijven de roodborstjes, de staartmeesjes en de vinkjes? Hangt het huisje te laag? Of te hoog? Hebben de vogels geen goeie aanvliegroute? Ik staar uit het raam, in de hoop op leuke, kleine vogeltjes. Maar ik zie niks. En dan open ik mijn mailbox en vind een mailtje van Teuni Stevense, een van de trouwe lezers van mijn weblog. Ze complimenteert mij met mijn vorige stukje over de bollen en schrijft dan wat over haar eigen tuin. Ze stuurt ook nog wat plaatjes mee. Ik open ze een voor een. Allemaal roodborstjes! Vogeltjes die bij Teuni in de tuin komen eten! Dit schrijft Teuni: ‘Hoi Trix, Wat een leuk verhaal over de bollen! Ben heel benieuwd naar het resultaat in het voorjaar. In mijn tuin heerst rust. Wel komen er heel veel vogeltjes eten. Zo zie ik elke dag een roodborstje dat van de vetbol komt snoepen. Daar komen ook merels en koolmezen op af. De koolmezen worden weggejaagd door de roodborst, maar met de merel wacht hij rustig af tot het weer zijn beurt is. Grappig om te volgen. Ik heb het roodborstje gefotografeerd. Gewapend met mijn camera liep ik rustig achter hem aan. Op een goed moment had ik hem vrij dichtbij in het vizier. De foto was erg goed gelukt. De volgende dag weer eens proberen. Hij raakt kennelijk aan mij gewend en ik mag steeds dichterbij komen. Inmiddels heb ik al een heleboel prachtige foto’s van hem gemaakt. Sinds vorige week heb ik een voedersilo hangen met zaden en komt het roodborstje dáár elke dag op af. De kleine zaden eet hij op en de grote zonnebloempitten mikt hij op de grond en die worden door de merels weggekaapt. Koolmeesjes pikken snel zaden uit de silo en gaan in de dichtstbijzijnde boom zitten, klemmen de buit onder hun pootje en pikken er zo van. De koolmeesjes heb ik nog niet van dichtbij kunnen fotograferen. Ik heb een paar foto’s bijgevoegd van het roodborstje. Komen er in jouw tuin ook zoveel vogeltjes? groetjes Teuni’.

Bookmark and Share

Laat commentaar achter

 

 

 

U kunt gebruik maken van these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>