Mailinglijst

Op de veiling

Mijn ‘vaste’ veilingadresje is nu te ver weg. Naar Hilversum rijd je niet eventjes vanuit Brabant. Maar ik heb een veilinghuis gevonden in Den Bosch: Korst van der Hoeff. Een familiebedrijf dat al bestaat sinds 1885 en gespecialiseerd is in inboedels, antiek, kunst en zilver. Ik ben dol op kopen op de veiling. Je weet nooit wat voor moois je er vindt en of je dat moois uiteindelijk zult bemachtigen. Gewoon spannend dus.

De engel van de veiling

Jan en ik zijn op de kijkdag bij veilinghuis Korst van der Hoeff in Den Bosch (www.korstvanderhoeff.nl). We lopen wat rond, strepen zo nu en dan iets aan in de catalogus en doen dan samen nog eens een rondje. Allebei zijn we helemaal weg van twee dingen voor de tuin. Een mooi verweerde aardewerken engel met bloemslinger. En een 19de eeuwse natuurstenen plantenbak op pootjes met een gebeeldhouwde afbeelding van een drakendoder. De plantenbak en de engel worden allebei op maandagavond geveild en we houden die avond vrij in onze agenda. Dan ontdekt Jan dat hij het niet haalt om er al om zeven uur te zijn, omdat hij die dag in Haarlem werkt. Maar hij komt vanaf z’n werk rechtstreeks met de trein naar Den Bosch. In de catalogus staat dat er ongeveer 120 nummers per uur geveild worden. Dat betekent dat de bak en de engel pas na ruim 1 uur aan de beurt zijn. Dus als Jan er rond acht uur kan zijn, moet dat lukken. Ik wil er wel al om zeven uur zijn. Want ik heb een leuke porte manteau (chique Frans voor kapstok) voor de gang gezien en een tinnen bord voor onze grijze keuken, die allebei al vroeg onder de hamer komen. Mijn zus Jet gaat met me mee als steun. We zitten op de eerste rij en tegen de tijd dat Jan arriveert ben ik eigenaar van een kapstok en een tinnen bord. Op onze rij is geen plaats meer, dus gaat Jan vlak achter mij en Jet zitten.

De plantenbak

Ondertussen is onze Jet steeds druk om zich heen aan het wijzen (zij was niet op de kijkdag, en ziet nu allerlei leuke dingen hangen en staan) en denkt de veilingmeester tot twee keer toe dat ze ergens op biedt. De klassieke vergissing. Gelukkig pint hij er haar niet op vast. Dan is de plantenbak aan de beurt (richtprijs 150-200 euro). De veilingmeester zet ‘m in op 130 euro. M’n hand schiet omhoog. “140”, zegt de veilingmeester. “Wie biedt meer?” Niemand beweegt… De plantenbak is van mij. Al gauw volgt het tuinbeeld (richtprijs 70—100 euro). De veilingmeester heeft blijkbaar een (schriftelijk) bod en opent met 110 euro. Hè jakkie, er is nog iemand die de engel wil hebben. Als ik mijn hand op steek, zegt de veilingmeester: “120” en meteen gaat zijn blik naar iemand achter me en hij zegt “130”. In de zaal klinkt een ongelooflijk lachsalvo. Ik kijk verward om en zie nog net de hand van Jan naar beneden gaan. Zijn gezicht in een verontschuldigende grimas…We zijn tegen elkaar aan het opbieden! Gelukkig ziet de veilingmeester de grap ervan in en telt hij alleen míjn armgebaar als bod. Ik krijg zweethanden en een rood hoofd. “130”, roept de veilingmeester. “Iemand meer?” Niemand zwaait, niemand hoest, niemand knikt. Mijn hart klopt. “Niemand meer?”, roept de veilingmeester nogmaals. Doodse stilte. Mijn hoofd gonst. De hamer valt. De engel is van mij.

Bookmark and Share

Laat commentaar achter

 

 

 

U kunt gebruik maken van these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>