Mailinglijst

Fase 1

Half 8 in de ochtend. Hovenier Victor Roosen arriveert met manschappen en materieel. Eerst koffie met cakejes en werkbespreking. De taken worden verdeeld. Medewerker Antoine maait het bloemenweitje. Stagiair Marijn verleent hand en spandiensten. En Victor zelf is oppermeester bij het vellen van de berk.

De grote afbraak

Fase 1 van de tuinaanleg gaat van start. Deze eerste dag zal in het teken staan van De Grote Afbraak. “Want”, zegt Victor op zijn typerende, filosofische manier “Je moet eerst afbreken voordat je kunt opbouwen”. Een proces dat ik in ras tempo zie voltrekken.  Iedereen neemt zijn plaats in, de machines worden gestart. Victor klautert als een trapezewerker de berk in. Een bundel touwen om z’n nek, een gevaarlijk uitziende kettingzaag over z’n schouder. Hoog gearriveerd handelt hij nog even een gesprekje af via zijn mobieltje. Ontspannen zittend op een tak die er zo meteen niet meer zal zijn. In z’n ene hand heeft hij de grote zaag, in de andere hand de telefoon. Altijd bereikbaar, waar hij ook is. Daarna zaagt hij tak voor tak weg, totdat van de berk niet meer over is dan een spookachtig skelet. Antoine en Marijn treden aan met touwen. Victor laat zich naar beneden zakken, stapt nog wat heen en weer, metend en kijkend. Antoine en Marijn worden naar een bepaalde plek in de tuin gedelegeerd. In hun handen het uiteinde van het touw dat Victor om de stam bindt. Victor zaagt. Antoine en Marijn gaan met hun gewicht aan het touw hangen. De boom begint te vallen, raakt nét niet het huis en ligt dan op de grond. Antoine ook trouwens.

Hoog in de boom

Lachend bezien we het strijdtoneel. Dit is goed gegaan. Een half metertje naar links en we hadden geen dakgoot meer gehad. Of geen dak in het ergste geval. De drie mannen poseren even stoer bij hun gevelde boom en beginnen dan fanatiek met zagen en ruimen. Er staat nog een stuk stam. Ook dat stuk moet eruit, want op die plek gaat een muur gemetseld worden. “Daar zal een freesmachine aan te pas moeten komen”, constateert Victor droog. “En nu hebben we dus  een probleempje. Door het poortje past die machine niet”. “Maar hoe komt dat apparaat dan de tuin in?”, vraag ik verbluft. “Wat weegt zo’n ding eigenlijk? Kunnen we het niet over de muur tillen? Victor buldert een grote lach. “Jij misschien?”, vraagt hij serieus. “Dat ding weegt maar 1 ton. Da’s dus duizend kilo.” Ik val stil. Hier hebben we inderdaad een probleempje. Wordt vervolgd.

Bookmark and Share

Laat commentaar achter

 

 

 

U kunt gebruik maken van these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>