Mailinglijst

Dubbel treurig

De kapvergunning is een feit. De treurberk mag gerooid worden. Tuinman Victor Roosen is geboekt en komt de klus binnenkort klaren. Het schuldgevoel is er nog steeds. En dat wordt er niet minder op als ik een mailtje krijg van de man die hem als kind geplant heeft. Nu ben ik dubbel treurig.

In ons huidige huis heeft een gezin gewoond met zeven kinderen. Zeven kinderen zijn hier geboren en opgegroeid. Hun moeder is hier 97 jaar oud geworden. Vorig jaar, toen Jan en ik hier net woonden, hebben we vijf van de zeven kinderen ontmoet. Vier zusjes en hun jongste broer. Ze waren in het dorp voor een herdenkingsdienst in de kerk voor hun moeder. Toevallig was ik buiten de ramen aan het lappen toen ze na afloop van de mis naar hun auto op het marktpleintje liepen. Ze maakten zich bekend en ze wilden graag een kijkje nemen in ‘hun’ huis. Dus ik heb ze een rondleiding gegeven. Na mijn vorige stukje over het rooien van de berk vond ik in mijn mailbox een mailtje van de jongste zoon. Hier het mailtje:” Beste Trix, Tot mijn verbazing lees ik op je site dat de berkenboom die in jullie tuin staat nu definitief met de ondergang bedreigd wordt. Wel een beetje verdrietig. Want het is eigenlijk ‘mijn’ berk. Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren dat ik als kind van een jaar of elf de boom, die toen nog maar een meter hoog was, ergens langs een sloot tegenkwam en hem bij ‘ons’ in de tuin gezet heb. We hadden weliswaar walnotenbomen, een kastanjeboom en een heuse palmboom (die achteraf een doorgeschoten Buxus bleek te zijn). Maar een berkenboom ontbrak nog. Op de plek waar hij stond, werden de schillen van aardappels, appels en andere restanten van fruit en groenten gedeponeerd. Hij groeide dan ook op tot een prachtige volwassen boom. Ik was er wel een beetje trots op dat mijn boom het zo goed deed en zo groot werd. Het voelde als een persoonlijke prestatie. Samen zijn we opgegroeid tot ik het huis uitging om op mezelf te gaan wonen. Daarna, als ik bij mijn ouders op bezoek was, keek ik altijd met veel voldoening naar ‘mijn’ boom. Nu, zo’n 47 jaar later, zijn z’n dagen geteld. Rest mij nog een verzoek. Omdat de 47 jaarringen van de berk ook 47 jaar van mijn leven uitmaken, lijkt het me leuk om daar nog eens naar te kijken. Bovendien geven de jaarringen interessante informatie over de neerslag en de temperatuur van de afgelopen halve eeuw. Zou jij voor mij een dwarsdoorsnede van de stam kunnen regelen? Een schijf met een dikte van een paar decimeter. En als je toch bezig bent, mijn broer heeft dezelfde wens, maar dan een schijf van drie decimeter. Als het extra kosten met zich meebrengt zullen we die natuurlijk met plezier vergoeden. Vriendelijke groet, Jan van Gorp.” Natuurlijk ga ik aan zijn verzoek voldoen.

Bookmark and Share

Laat commentaar achter

 

 

 

U kunt gebruik maken van these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>