Mailinglijst

Augustus in februari

Vorig jaar rond deze tijd was onze zoon net vertrokken voor een reis van vier maanden naar Azië.  En of we het in zo’n geval over toeval of een teken moeten hebben, weet ik niet. Maar vlak na zijn vertrek stond ik plotsklaps oog in oog met een bijzondere naamgenoot…

Mijn eigen Augustus

Onze zoon Guus, oftewel Augustus zoals hij eigenlijk heet, reisde vorig jaar in deze tijd door Azië. Jan en ik waren het derde weekend van februari op het sneeuwklokjesfeest bij kwekerij De Boschhoeve in Wolfheze. Ineens viel mijn oog op één specifiek sneeuwklokje. Niet omdat het nou zo’n heel bijzonder bloempje was. Ook niet door het prijskaartje met maar liefst twaalf euro erop. Maar vooral door de naam. Galanthus ‘Augustus’ stond er op het bordje. Ik ben niet zo van het bijgeloof, maar toch zag ik er een teken in. Onze Augustus net vertrokken voor vier maanden en zo loop ik tegen een Augustus aan… Met die hocus pocus hoef ik bij mijn Jan niet aan te komen. Dus ik gooide een sterk argument in de strijd om tot aanschaf over te gaan. ‘Da’s leuk, zei ik kordaat. ‘Zetten we deze Augustus in de tuin, maken er een foto van, mailen die naar Guus, met erbij: ‘Augustus in onze tuin.

Op het sneeuwklokjesfeest

Dan ben je toch een beetje bij ons’. Snel beende ik naar de kassa met m’n Augustus en twaalf euro in de hand. Jan verbluft achterlatend met op z’n gezicht een groot vraagteken. Bij thuiskomst plantte ik Augustus meteen in de tuin, bij de tweede zuilbeuk rechts achterin. Eenmaal in de grond leek het klokje nog kleiner dan op de kwekerij in z’n best nog royale pot. Ik zette er een bordje met ‘Augustus’ bij, maakte een foto en mailde die naar Guus, precies zoals ik het bedacht had. Guus stuurde een berichtje terug. Een icoontje van een lachend gezichtje met erachter: ’Sentimentele tuinmuts! Maar wel lief hoor mam…’ En nu is het februari een jaar later. Guus is al een poos terug en weer hard aan de studie. In de tuin is het een kale boel. Het bruine blad ligt nog overal als een deken overheen. Maar hé, wat zie ik daar voor een wit frommeltje bij de zuilbeuk achterin? Ik loop erheen, buk, en dan voel ik een lach omhoog borrelen. Augustus is bloeiend boven de grond komen piepen. Nog steeds maar één bloemetje. Maar er zitten wel wat sprietjes rondom, die vast en zeker nog een flinke pol gaan vormen. Ooit. Ik bel Guus en vertel dat Augustus staat te bloeien. ‘Mail even een fotootje’, zegt hij enthousiast. En dan erachteraan: ‘Sentimentele tuinmuts, ha ha’.

PS Naar het Sneeuwklokjesfeest op De Boschhoeve? Dit jaar vindt het evenement plaats van 19 t/m 21 februari. Ook op andere dagen een bezoekje waard! Het adres:  Boshoeve 3, 6874 NB Wolfheze (bij Arnhem), voor meer informatie: www.boschhoeve.nl

Bookmark and Share

Laat commentaar achter

 

 

 

U kunt gebruik maken van these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>